banner5 baner

Znamiona

Czerniak i znamiona barwnikowe

Czerniak jest najniebezpieczniejszym nowotworem skóry. Niebezpieczeństwo polega na tym, że często jego wzrost jest bardzo dynamiczny, szybko dochodzi też do powstawania przerzutów.

Jedyną metodą leczenia czerniaka jest jego chirurgiczne usunięcie w jak najwcześniejszym stadium. Wcześnie wykryty czerniak nie musi być wyrokiem śmierci - jego usunięcie z odpowiednio dużym marginesem na etapie gdy nie ma jeszcze przerzutów może być szansą na całkowite wyleczenie.

Czerniak najczęściej rozwija się na podłożu znamienia barwnikowego (dysplastycznego). Cechy takiego znamienia to:

  • asymetria,
  • nierównomierne rozmieszczenie barwnika,
  • obecność wielu kolorów,
  • nierówne granice.

Ważna jest również lokalizacja danego znamienia w miejscu drażnionym (np. przez pasek), lub intensywne nasłoneczniane.

Najdokładniejszą obecnie znaną metodą służącą wczesnej diagnostyce czerniaka i monitorowaniu znamion barwnikowych jest cyfrowa mikroskopia epiluminescencyjna. W metodzie tej dzięki mikrokamerze sprzężonej z komputerem uzyskuje się obraz zmiany skórnej w powiększeniu kilkudziesięciokrotnym, który następnie poddany zostaje analizie pod kątem ryzyka zezłośliwienia danej zmiany.

Znamiona barwnikowe dysplastyczne mogące w przyszłości być punktem wyjścia czerniaka należy usunąć chirurgicznie (zwykle w znieczuleniu miejscowym, w trybie ambulatoryjnym) z odpowiednim niewielkim marginesem oraz obowiązkowo przebadać histopatologicznie. Jedynie dzięki takiemu postępowaniu wiadomo jaki charakter miała dana zmiana oraz czy usunięta została w całości. Natomiast znamiona barwnikowe nie wymagające usunięcia w danym momencie poddaje się obserwacji. Porównywanie kolejnych obrazów danego znamienia barwnikowego zapisanych w pamięci komputera pozwala na śledzenie dynamiki zmian zachodzących w danym znamieniu i na podjęcie w porę decyzji o jego ewentualnym chirurgicznym usunięciu.